«لغت نامه دهخدا»
[بَ مَ / مِ] (اِ) بشمه. بشم. چرم نادباغت داده. (آنندراج). پوست دباغی نشده. (ناظم الاطباء). ظاهراً لهجه ای است از بشمه. رجوع به بشمه شود.
