بضاضه

«لغت نامه دهخدا»

[بُ ضَ] (ع اِ) آب اندک، یقال: ما فی السقاء بضاضه. (منتهی الارب) (آنندراج). آب اندک، یقال: ما فی السقاء بضاضه؛ در این مشک آب کمی هم نیست. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر