«لغت نامه دهخدا»
[بَضْ ضَ] (ع اِ) زن تنک پوست آکنده گوشت. (منتهی الارب). زن نازک پوست. (مهذب الاسماء). باضه. بضباضه. بضیضه. و رجوع به مترادفات کلمه شود. || شیر ترش. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
