«لغت نامه دهخدا»
[بَ ءِ] (ع اِ) بطایح. جِ بطیحه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به بطیحه شود. جِ بطحاء. (غیاث). رجوع به بطحاء شود. جِ بطاح. (مؤید الفضلاء). رجوع به بطاح و بطایح شود.