بطرق

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ] (معرب، اِ) بَطرَقَه. مقامی در نزد رومیها. (دزی ج1 ص94). || لایق و سزاوار چنین مقامی و امروزه در نزد مسلمانان شمال افریقا وجود دارد و نشانهء آنها تاجی است بنام «تاج البطرقه». (دزی ج1 ص94). و رجوع به بطریق و بطرک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر