بطرک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رَ / بِ طَ / بَ رَ](1) (معرب، اِ)بطریق و یا سردار مجوس. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). || اعظم مراتب دینی پیش رومیان، و آنان چهار تن بودند: یکی مقیم قسطنطنیه و دومی در رومه و سومی در اسکندریه و چهارم در انطاکیه. (مفاتیح). و رجوع به بطریق شود.
.(دزی ج1 ص94)
(1) - Patriarche.