بطره

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ] (اِ)(1) ابوالعباس نباتی گوید: اسم گیاهی است که برگش نخودی است. در اطراف اشبیلیه معروف است و بعضی از مردم اشبیلیه آنرا شلین نامند و بعضی از گیاهشناسان عوام آنرا عرق السوس البلدی نامند و برای مداوای نواسیر مجرب است. (از مفردات ابن بیطار).
(1) - Legumineuse (ترجمهء فرانسوی مفردات.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر