بطلمیوس یازدهم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ سِ دَ هُ] (اِخ)اولت(1) (بمعنی نی زن) (79-51 ق.م.). از 80 تا 51 ق.م. سلطنت کرد. (از ناظم الاطباء). نام پادشاه یازدهم از بطالسه است. اولاد نامشروع بطلمیوس سوتر ثانی است. بسال 80 ق.م. مصریها وی را بتخت بطالسه نشاندند ولی جمهوری روم از تصدیق وی خودداری نمود. سرانجام بسال 59 ق.م. تحت حمایت پومپیوس درآمد و مورد قبول واقع شد اما باز این حرکت مصریان را خشمناک ساخت و در سنهء 58 او را مجبور بفرار کردند و بعد از 3 سال باز بدستیاری رومیان بمصر بازگشت. 3 سال دیگر در تحت حمایت سپاهیان روم حکمرانی کرد و در 52 ق.م. درگذشت. و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج2 شود.
(1) - Aulete (Joueur de flute). برطبق نقل لاروس بزرگ بطلمیوس سیزدهم میشود.