بطیخی

«لغت نامه دهخدا»

[بِطْ طی] (ص نسبی) نسبتی است به بطیخ که خربزه باشد. (سمعانی). || خربزه فروشی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر