«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع ص) کلان شکم. (منتهی الارب). کلان شکم، یقال: رجل بطین. (ناظم الاطباء). شکم آور. (مهذب الاسماء). شخص بزرگ شکم. (فرهنگ نظام). بزرگ شکم. (آنندراج) (غیاث). || آنکه شکم وی پر باشد. (ناظم الاطباء). || توانگر. (منتهی الارب). || دور و بعید، یقال: شاء و بطین. (منتهی الارب). دور و بعید. (ناظم الاطباء) (آنندراج). || (اِخ) لقب شخصی است. (آنندراج). لقب مردی خارجی. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).