«لغت نامه دهخدا»
[بُ ووْ] (ع مص) فربهی و آکندگی گوشت کسی. (از اقرب الموارد). گویند حظیت المرأه و بظیت؛ از اتباع است یعنی فربه و آکنده گوشت شد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).