«لغت نامه دهخدا»
[بَ ءِ] (ع اِ) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جِ بَعوس به معنی ماده شتر لاغر که شیر آن خشک شده باشد از گذشتن هفت ماه بر نتاجش. (آنندراج). و رجوع به بعوس شود.