بعاق

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ع اِ) شدت آواز. (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج) (صراح) (اقرب الموارد). || بانگ باران. (مهذب الاسماء). || باران بسیار بزرگ قطرهء ناگاه بارنده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || ابری که بشدت ببارد. (از اقرب الموارد). || سیل بزرگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء)(1).
(1) - صاحب منتهی الارب و ناظم الاطباء ضبط کلمه را در دو معنی باران و سیل بحرکات سه گانه آورده اند.