بغاء

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع مص) زنا کردن. (سروری) (رشیدی) (مؤید الفضلاء) (تاج المصادر بیهقی) (آنندراج) (ترجمان علامه جرجانی ص27) (منتهی الارب). زنا کردن و فاحشه شدن. (غیاث). قال الله تعالی : لاتکرهوا فتیاتکم علی البغاء. (قرآن 24/33) (منتهی الارب). مباغاه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مباغاه شود. || نافرمانی کردن. (منتهی الارب).