«لغت نامه دهخدا»
[بُ یَ] (ع اِ) جسته و کسب، یقال: انه لذو بغایه؛ یعنی: او کاسب است. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). طلب و کسب. (اقرب الموارد).
