بغراس

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) از بلاد شام است. گمان میکنم در ساحل واقع شده. (سمعانی) (اللباب). شهری است بدامنهء کوه لکام و آن شهر مسلمه بن عبدالملک است. نام شهری است بنا کردهء مسلمه بن عبدالملک بدامن کوه لکام است. (آنندراج). نام جایی که تقریباً دوازده میل تا انطاکیه فاصله دارد و دارای قلعهء مرتفع و چشمه سارها و اشجار و بساتین است. (ناظم الاطباء). شهری است [ بشام ]اندر کوهها و اندر وی سرایی است که زبیده کرده است وقفهای بسیار برآنجا کرده که هر که بدین شهر رسد بدین سرای فرود آید و او را میهمانی کنند. (حدود العالم). از انطاکیه بدژ بغراس رفتم که دژی است مستحکم دارای کشتزارها و باغها... بغراس بسبب وسعت و خرمی چراگاه ترکمنان میباشد. (ترجمهء سفرنامهء ابن بطوطه چ 1337 ه . ش. بنگاه ترجمه ص64).