بغرمه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ غَ مَ] (ع اِ)(1) غل آهنین که بگردن محکومین می بستند و آنرا به تیر می بستند و در معرض انظار میگذاشتند. (از دزی ج1 ص101).
(1) - Carcan.