«لغت نامه دهخدا»
[بَقْ قا] (اِخ) حسن بن داودبن حسن قرشی نحوی. قاری معروف به بقار که در سال 352 ه . ق. وفات یافته است. وی در علم نحو حاذق و در اصول تجوید و قرائت قرآن متفرد بود قرآن مجید را با الحان متفرق میخواند و کتاب قرائه الاعشی و کتاب اللغه در مخارج حروف و اصول نحو از تصنیفات اوست. (از ریحانه الادب). و رجوع به اللباب شود.