«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بُ چَ] (ترکی، اِ) باقچه. بقچه بمعنی صره یا بسته ای است، بخصوص بسته ای درهم ها را در آن پیچند. رجوع به النقود ص168 و بقچه و بغچه و به دزی ج1 ص102 شود.