بقط

«لغت نامه دهخدا»

[بِ قَ] (ع اِ) ثمری که در وقت بریدن از خطای داس بیفتد. || پارهء چیزی. || (اسم جمع) گروه مردم و جماعت متفرق. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر