«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع اِ) مردم آبکشی که بدنش از آب جابجا تر شده باشد. (ناظم الاطباء). آب کشانی که بدن آنها جابجا از آب تر شده باشد. (منتهی الارب) (از آنندراج). || (ص) قومی که بر آنها جامه های مرقع باشد. و منه قول حجاج: رایت قوماً بقعا، کانه جِ ابقع. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).