بقع

«لغت نامه دهخدا»

[بُ قَ] (ع اِ) جِ بُقْعَه. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و رجوع به بقعه شود. || جِ اَبقَع. (اقرب الموارد). رجوع به ابقع شود.