بقه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ قْ قَ] (ع اِ) پشه، و منه المثل: اصغر من عین بقه. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به بَقَّ و (زمخشری) شود. || شپش پهنا سرخ بدبو. ج، بَقَّ. || زن بسیاراولاد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).