بقه

«لغت نامه دهخدا»

[بَقْ قَ] (اِخ) موضعی نزدیک حیره یا نزدیک هیت. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج)(1). || نام زنی و به این معنی اخیر بدون الف و لام است. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). نام زنی. (آنندراج).
(1) - در آنندراج چ دبیرسیاقی خیره و میئت آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر