«لغت نامه دهخدا»
[بِ وَ رَ دَ / دِ] (نف مرکب)آنکه کسی یا چیزی را بکار دارد. - بکار آورندهء فاعل؛ علت فاعلیت فاعل. (دانشنامهء علایی ص135 س8).