بکثرت

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ رَ] (ق مرکب)(1) بطور فراوانی و بسیاری. (ناظم الاطباء). و رجوع به کثرت شود.
(1) - از: ب حرف اضافه + کثرت.