بکیم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع ص) اَبکم. (منتهی الارب). ابکم. مرد گنگ و کر. ج، بُکمان. (ناظم الاطباء) (از مهذب الاسماء). و رجوع به ابکم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر