بلاجواب

«لغت نامه دهخدا»

[بِ جَ] (ع ق مرکب) (از: ب + لا (نفی) + جواب) بدون جواب. بی پاسخ. (فرهنگ فارسی معین).
- بلاجواب گذاشتن؛ جواب ندادن. پاسخ ندادن، خاصه نامه و مکتوبی را. مهمل گذاشتن.