بلادیده

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)رنج دیده. (فرهنگ فارسی معین). آزارکشیده :
بدان تا چو کشتی بدرد ز هم
بلادیدگان را کشد در شکم.نظامی.
|| دچارمصیبت شده. (فرهنگ فارسی معین).