«لغت نامه دهخدا»
[بَ تَ] (ع ص) آنکه به تکلف ظرافت و زیرکی نماید و چیزی از آن نداشته باشد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). مُتبلتِع. و رجوع به متبلتع شود.
