بلجه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ جَ] (ع اِ) اِست و دبر، و آن افصح از بلحه بحاء مهمل است. (از ذیل اقرب الموارد از تاج). || به معانی بُلجه است. رجوع به بُلجه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر