بلجیک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) بلژیک. معرب بلژیک، که در عهد قاجاریه در ایران معمول بود. (از فرهنگ فارسی معین). رجوع به بلژیک شود : و لما وصل ارمانوس ملک الروم الی حلب سنه 421 ه . ق. و معه ملک الروس و ملک البلغار و الالمان و البلجیک... (معجم الادباء یاقوت ج 4 ص72).