بلحلح

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ لَ] (ع اِ) کاسهء بی تک. (منتهی الارب). «قصعه» که آن را قعر و ته نباشد. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر