بلخ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) کدوئی که شراب در آن کنند. (از برهان) (از آنندراج) :
بهای یاسمن و چکریم فرست امروز
که دوستیم دو بلخ شراب داد ایوار.سوزنی.
|| آوند شراب، بطور مطلق. (از هفت قلزم) (از مؤیدالفضلا).