«لغت نامه دهخدا»
[بَ دَ حَ] (ع مص) خویشتن را بر زمین زدن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || ایفای وعده نکردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). بلطحه. و رجوع به بلطحه شود.