«لغت نامه دهخدا»
[بُ دَ] (ع اِ) گشادگی میان دو ابرو. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد از لسان). بَلده. و رجوع به بلده شود. || بلده الوجه؛ هیئت روی و صورت. (منتهی الارب).