«لغت نامه دهخدا»
[بَ طَ حَ] (ع مص) خویشتن را به زمین زدن. || ایفای وعده نکردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). بَلدحه. و رجوع به بلدحه شود.
