«لغت نامه دهخدا»
[بَ عَ ] (اِخ) لقب ابوعلی محمد بن محمد بن عبدالله تمیمی بلعمی، پسر ابوالفضل محمد بن عبدالله بلعمی و وزیر منصوربن نوح سامانی است. وی چندی وزیر عبدالملک بن نوح نیز بود. و خواندمیر در دستورالوزرای خود گوید: بعد از عزل دامغانی روزی چند [ ابوعلی بلعمی ] بر مسند وزارت نشست و بنا برآنکه اختلال احوال آن مملکت زیاده از آن بود که او تدارک تواند نمود، امیر نوح، عبدالله عزیز را از خوارزم بازطلبید و ثانیاً به تکفل آن شغل مأمور گردانید. ابوعلی به امر منصوربن نوح به ترجمه و تألیف تاریخ بلعمی (از تاریخ طبری عربی) مبادرت کرد، و پاره ای از مؤلفین گفته اند که دقیقی شاهنامه را به فرمان ابوعلی محمد بن بلعمی کرد. (یادداشت مرحوم دهخدا). وفات ابوعلی را سنهء 383 ه . ق. ذکر کرده اند. (از دستورالوزراء ص113 و 114) (از تعلیقات چهارمقاله ص23) (از فرهنگ فارسی معین). و رجوع به مقدمهء تاریخ بلعمی چ وزارت فرهنگ به قلم محمد پروین گنابادی ج1 و مقدمهء برگزیدهء بلعمی به قلم محمدجواد مشکور شود.