بلغاق افتادن

«لغت نامه دهخدا»

[بُ اُ دَ] (مص مرکب)آشوب افتادن. فتنه برپا شدن. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به بلغاق شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر