بلغ الطاقه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ غَطْ طا قَ] (ع جملهء فعلی) طاقتم رسید، یعنی به آخر رسید. (قزوینی) :
سیل این اشک روان صبر و دل حافظ برد
بلغ الطاقه یا مقله عینی بینی.حافظ.