بلق

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ع ص) جِ أبلق. (منتهی الارب). رجوع به ابلق شود. || جِ بَلقاء. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به بلقاء شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر