بلقوط

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ع ص) کوتاه. (منتهی الارب). قصیر. (ذیل اقرب الموارد). بُلقط. و رجوع به بلقط شود. || (اِ) طایری است. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر