بلوط اسبی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طِ اَ] (ع اِ مرکب) درخت بلندی مخصوص نواحی مدیترانه، که بیشتر برای زینت کاشته میشود. گلهای سفید یا خاکستری رنگش بصورت خوشه های هرمی بزرگ است. میوه اش خوراکی نیست. (از دایره المعارف فارسی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر