«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع مص) شتافتن. || تمام گشادن در را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). چهارطاق کردن. || بردن سیل سنگها را. || ربودن دوشیزگی. (منتهی الارب).
