بلوندک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ وَ دَ] (اِ) شمشیر چوبین. (از برهان) (ناظم الاطباء). و رجوع به بلونک و بلونه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر