«لغت نامه دهخدا»
[بَ لِ] (از ع، ق) محرف بلی در تداول فارسی. بلی. آری. صاحب غیاث اللغات آن را به فتحتین ضبط کرده مینویسد: به تصرف لوطیان مخفف لفظ بلی که به معنی آری است. رجوع به بلی شود. - بله سَتّار؛ مغیر بلی ای ستار. لوطیان و مقامران ولایت بیشتر خدا را به لفظ ستار یاد کنند و قسم بسیار می خورند. (آنندراج) : گنه از بنده و بخشیدن عصیان با تست بله ستار که ستاری رندان با تست. میرنجات (از آنندراج).