«لغت نامه دهخدا»
[بَلْ لَ] (ص مرکب) صاحب گوش بزرگ. که لالهء گوش پهن و شخ دارد. بزرگ گوش. آذن. اذناء. (یادداشت مرحوم دهخدا). || نبزیست مردم قزوین را. بمزاح، یک تن قزوینی. (یادداشت مرحوم دهخدا).