«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُ رِ] (ع اِ مرکب)دختران اشراف و بزرگان که در شرافت مانند کوکب هستند. و به دختران علاءبن طارق بن امیه بن عبدالشمس که در حسن و شرف ضرب المثل بودند گفته میشد. رجوع به المرصع و امتاع الاسماع شود.