«لغت نامه دهخدا»
[بَمْ] (اِ) سپستان. (ناظم الاطباء). دوائی است که آنرا سپستان خوانند. و گویند این لغت هندی است. (برهان) (آنندراج). رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و مخزن الادویه شود.