بند شهریار

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دِ شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نام نوایی است از موسیقی. (برهان) (انجمن آرا) (رشیدی) (آنندراج) :
بر بید عندلیب زند بند شهریار
بر سرو زندواف زند بخت اردشیر.
منوچهری.
چون افسر بهار بود بانگ عندلیب
چون بند شهریار بود بانگ طیطوی.
منوچهری.